تأثیر خواص تیتانیوم در جوش تیتانیوم

همجوشی بینابینی اکسیژن و نیتروژن در تیتانیوم باعث تحریف شبکه می شود ، مقاومت تغییر شکل را افزایش می دهد ، استحکام و سختی را افزایش می دهد ، اما انعطاف پذیری و چقرمگی را کاهش می دهد. وجود جوشکاری اکسیژن و نیتروژن در درز جوش نامطلوب است و باید از آن جلوگیری کرد.

افزایش هیدروژن باعث کاهش شدید در برابر سختی ضربه فلز جوش تیتانیوم خواهد شد ، در حالی که انعطاف پذیری کمی کاهش می یابد و هیدریدها باعث شستشوی مفصل می شوند.

در دمای اتاق ، کربن به صورت شکاف در تیتانیوم حل می شود ، باعث افزایش استحکام و کاهش انعطاف پذیری می شود ، اما به اندازه اکسیژن و نیتروژن آشکار نیست. هنگامی که میزان کربن از حلالیت فراتر می رود ، TIC سخت و شکننده تولید می شود که در یک شبکه توزیع می شود و مستعد ترک خوردگی است. استاندارد ملی تصریح می کند که میزان کربن در آلیاژهای تیتانیوم نباید از 0.1 ٪ تجاوز کند. در حین جوشکاری ، لکه های روغن روی قطعه کار و سیم جوش می تواند میزان کربن را افزایش دهد ، بنابراین باید هنگام جوشکاری کاملاً تمیز شود.